Onderwerpen  >> Scheiden >> Gezag minderjarige bij scheiding

Gezag minderjarige bij scheiding

Sinds 1 januari 1998 is het wettelijk in Nederland geregeld dat beide ouders in geval van scheiding samen het gezag over hun minderjarige kinderen houden tenzij één of beide ouders dit niet willen. Bovendien is het nu ook mogelijk voor een ouder en een niet-ouder samen het gezag uit te oefenen. Bij gezamenlijk gezag heeft de niet-ouder dezelfde gezagsrechten en gezagsplichten als de ouder.

Gezag hebben houdt in dat men verantwoordelijk is voor de verzorging en opvoeding van de kinderen. Men is dus ook wettelijk aansprakelijk voor het doen en laten van het kind. Tevens beheert men het eventueel vermogen van het kind. Gezag eindigt automatisch als het kind de leeftijd van 18 jaar bereikt of wanneer het kind trouwt vóór het 18 jaar is. De ouders blijven echter onderhoudsplichtig totdat het kind 21 jaar wordt (zie alimentatie).

Wanneer ouders samen het gezag over het kind houden wil dat niet zeggen dat zij ook daadwerkelijk samen voor het kind moeten blijven zorgen. In de praktijk zal dit vaak door één van de ouders gebeuren. Maar alle belangrijke beslissingen met betrekking tot het kind moeten in gezamenlijk overleg gebeuren. De verzorgende ouder moet de andere ouder informeren over belangrijke zaken in het leven van het kind. Te denken valt aan de gezondheid van het kind of over de resultaten op school of schoolkeuze. De ouder die het gezag heeft is uiteindelijk wel degene die beslist. Eventueel is het mogelijk de rechter te vragen een informatie en consultatieregeling vast te stellen. Verder dienen zij ook samen afspraken maken over de financiën. Zij kunnen de rechter dan vragen deze afspraken vast te leggen. Als één van de ouders het gezag krijgt beslist de rechter hoeveel de andere ouder moet bijdrage in de kosten.

Wanneer één van de ouders vraagt om het gezag alleen aan hem of haar toe te wijzen beslist de rechter welke ouder het gezag voortaan gaat uitoefenen. Dit wordt voor ieder kind afzonderlijk bepaald. In alle gevallen gaat de rechter bij zijn beslissing uit van het belang van het kind. Is een kind twaalf jaar of ouder dan zal de rechter altijd het kind om zijn of haar mening vragen. De rechter bekijkt de situatie van dat moment. Treden hier veranderingen in op dan kan de rechter altijd verzocht worden de situatie opnieuw te beoordelen. Kinderen kunnen ten alle tijden zelf een brief schrijven naar de rechter. Zo kan een kind de rechter vragen een omgangsregeling te wijzigen. De rechter beoordeelt vervolgens of het kind zijn of haar belangen redelijk kan inschatten en of het nodig is een procedure op te starten. De rechter kan te allen tijde de Raad voor de Kinderbescherming om advies vragen.

In de wet staat dat kinderen en ouders recht hebben op omgang met elkaar. Soms is dit best moeilijk bij een scheiding. Tijdens de scheidingsprocedure kunnen de ouders de rechter vragen een omgangsregeling vast te stellen. Maar een ouder kan de rechter ook vragen de andere ouder het recht op omgang te ontzeggen. Dit zal de rechter echter alleen doen als:

• De omgang ernstig nadeel oplevert voor de geestelijke of lichamelijke ontwikkeling van het kind.
• De ouder ongeschikt of niet in staat is tot omgang met het kind.
• Als een kind zelf ernstig bezwaar heeft tegen de omgang met de betreffende ouder (het kind moet in dit geval twaalf jaar of ouder zijn).
• Als de omgang om andere redenen in strijd is met zwaarwegende belangen van het kind.

Een eenmaal vastgestelde omgangsregeling moet ook worden nagekomen. Wanneer dit niet gebeurd kan men contact opnemen met de Raad voor de Kinderbescherming. Ook is het mogelijk een kort geding aan te spannen bij de president van de rechtbank. Hiervoor heeft men wel een advocaat nodig.